Blog Froukje: Spannende editie

Woensdag 28 mei hadden we een extra spannende editie van de Wijkenlopen: een nieuwe startlocatie en een nieuwe route! De startlocatie, atletiekvereniging Hollandia, is uiteraard bij iedere hardloper in de streek wel bekend, maar de grote verrassing lag in de route: waar zou deze heengaan en hoe zouden we gaan lopen?

Om half acht precies klonk zoals gewoonlijk het startschot en daar gingen we. Qua weersomstandigheden liep het een stuk makkelijker dan vorige week: een iets lagere temperatuur en een paar druppels regen, heerlijk. Bij de atletiekbaan sloegen we rechtsaf door de poort en liepen langs het nieuwe casino/hotel/restaurant richting de ijsbaan. Daar omheen en via een nieuwbouwwijk liepen we vervolgens weer richting atletiekbaan, alwaar we iedere ronde ook een ronde op het tartan mee konden pikken.

Een leuk, afwisselend parcours dus, wat nog afwisselender werd gemaakt door rijplaten op een stukje fietspad en de vele plassen die zich daar verzameld hadden.

Dit keer wat minder mensen langs de route dan vorige week, wat te verklaren is door het weer uiteraard. Gelukkig was het rondom te atletiekbaan gezellig druk, waardoor je toch met goede moed weer de volgende ronde in ging.

Een ander leuk aspect van dit rondje is dat je op de lange stukken goed kunt zien wie er allemaal voor je lopen en waar diegenen heen gaan. Zo zag ik mijn vader, duidelijk herkenbaar aan een rood shirt, iedere ronde een stukje van me uitlopen, wat uiteindelijk voor mij resulteerde in ongeveer 500 meter achterstand. Toch motiveerde dat wel om zo rond de 4.50 per kilometer te blijven lopen: ik wilde tenslotte niet een kwartier later dan mijn vader binnen komen.

Voorbereidingen

We hebben ons gister ook weer ingeschreven voor de Zevenheuvelenloop in november (en de Berenloop uiteraard) en mijn doel is dan toch om weer een beetje het tempo van mijn vader te kunnen volgen zodat we weer eens gezellig samen kunnen finishen. Om deze afstanden te kunnen lopen ben ik afgelopen weekend maar eens begonnen met het uitbreiden van de afstand. Dit moet echter wel gestaag gaan vanwege mijn blessure, maar met kleine stapjes per keer kom ik er uiteindelijk ook wel.

Zo had ik afgelopen zondag 12 km gelopen: een leuk rondje vanuit huis naar de provinciale weg, langs de golfbaan in Westwoud en via de lintbebouwing in Westwoud weer terug naar Hoogkarspel. Ging goed allemaal, alleen was het erg warm en had ik beter iets te drinken mee kunnen nemen. De laatste twee kilometer kreeg ik namelijk kippenvel. Wat best vreemd is als het 19 graden en zonnig is.

Dus mijn tip voor iedereen: genoeg drinken onderweg is belangrijk! Het krijgen van kippenvel tijdens het lopen kan namelijk duiden op warmtestuwing.

Ik had het vooraf kunnen weten, maar ik dacht ‘ach een uurtje hardlopen moet ik redden zonder te drinken’. Niet dus.

Dit weekend ga ik weer een rustig duurloopje doen van zo’n 12/13 kilometer. Zo bouwen we langzaam op naar de halve marathon op Terschelling die ik november hoop te doen. Na het weekend kijken we zoals gewoonlijk weer uit naar de woensdagavond: de ronde in de Grote Waal bij de kanovereniging, waarbij iedereen dan natuurlijk automatisch denkt aan de dijk de je 4x op moet rennen…

Tot volgende week, ik heb er zin in!

Blog Froukje: Rondje ‘binnenstad’ 

Het was woensdag bij de start van de derde wijkenlopen (de 200^e in totaal geloof ik!) gelukkig een stuk minder warm dan de zondag ervoor, tijdens de loop in Hoorn. Nu was er sprake van bewolking en een lekker windje uit het oosten, waardoor het een stuk makkelijker zou moeten lopen. Ik had echter al de hele dag een zere keel en mijn benen voelden een beetje slapjes, dus ook deze 10 (of laten we eerlijk zijn, het was 9,6 volgens mijn horloge) ging redelijk moeizaam. Aan de andere kant heeft dit een voordeel: ik zit nu met koorts op de bank en kan mooi even deze blog typen.

Want al met al was het evengoed weer een gezellige avond en ging ik met een voldaan gevoel naar huis.

Het rondje in de binnenstad is altijd een leuke: lekker bochtig, een brede weg vanaf de start en een rustig stukje Hoorn langs het IJsselmeer. Ik vraag me echter wel al vier jaar af waarom ze dit rondje ‘binnenstad’ genoemd hebben, want alles wat je tegen komt onderweg, het lijkt niet echt op centrum Hoorn. Maar goed, je moet het een naam geven natuurlijk en het maakt het rondje er niet minder mooi om.

Zelf loop ik trouwens toch liever in de natuur, ik vind al die klinkers, stoepjes, bochtjes en stoplichten in de stad altijd maar lastig. Gelukkig woon ik zelf in Hoogkarspel, waar je al gauw het centrumpje uit bent en lekker in de ruimte loopt. Moet er niet aan denken om bijvoorbeeld in het centrum van Amsterdam mijn trainingsrondjes te moeten lopen.

Wat wel weer leuk is, en dat klinkt een beetje vreemd als je net zegt dat je niet zo van lopen in de stad houdt, is een nieuwe stad al hardlopend verkennen.

Zo was ik vorig jaar een keer in Brugge, en dan vind ik het echt leuk om zonder kaart het hotel uit te gaan met je hardloopschoentjes aan en een rondje te gaan hollen. Je leert een stad zo in 1x goed kennen en weet gelijk waar in de buurt van je hotel de leuke koffietentjes en restaurantjes zitten. En de musea en andere bezienswaardigheden natuurlijk.

Maar goed, weer terug naar Hoorn. Ik vond het dus zwaar, maar werd erg geholpen door de aanmoedigingen van het publiek (waaronder de trouwe toeschouwers annex fotografen die bestaan uit mijn vriend en mijn moeder) en het feit dat waar je ook liep, je altijd wel de vertrouwde stem van Bouke Pitstra ergens in de verte hoort. Dan weet je dat je weer in de buurt komt van het finish gebied en daar ook weer het enthousiaste publiek tegenkomt. En als je daar dan loopt denk je, ach we zijn nu toch bezig, laten we er nog maar een rondje aan vast plakken. Dat leverde gister een eindtijd op van 48 minuten en 53 seconden, een tijd die me normaal niet super veel energie kost, maar er nu voor zorgde dat ik stond te hijgen alsof ik 20km per uur had gelopen.

Nu weer even herstellen dus en van het weekend maar weer kijken welk rondje ik dan ga lopen!

Tot volgende week bij de Blauwe berg!

Froukje