Author: Robbert

  • Column Robbert: Runner with a writersblock

    Column Robbert: Runner with a writersblock

    [avatar user=”Robbert” size=”thumbnail” align=”left” /]

    A writer with a runners’s blog or a runner with a writersblock

    Kijk: een deelnemer zijn aan de wijkenlopen is leuk, wekelijks een blog schrijven is ook leuk, maar zou het niet veel leuker zijn als er een goed TV-programma over de loopsport op 1 van de Nederlandstalige zenders verschijnt? Gewoon een kwalitatief, aantrekkelijk programma, prime-time over ‘ons’ , de runners van Nederland, de trailrunners, de marathonlopers, de mudracers, de funrunners etc. D e mogelijke titel(s) van het programma schieten me direct te binnen:

    • So you think you can run; over hardlopers die denken dat ze wereldkampioen kunnen worden….
    • Expeditie marathon; over de kilometervreters die de fietspaden in NL terroriseren met hun gesjok
    • Wijkenlopen got talent; over opkomend atletiektalent in de ghetto’s van Hoorn e.o.
    • In bed with Jan Knippenberg; realitysoap over de lopers die dagelijks moeten hardlopen omdat ze anders niet te genieten zijn
    • Running masters; who’s the best runner of Holland; over de multitaskers die alles denken te kunnen en maar aan 1 ding kunnen denken in het leven
    • Zon, seks en je schoenen aan de wilgen; over hardlopers die vallen in de categorie ’12 steden, 13 ongelukken’
    • Droombaan gezocht; over het snelste marathonparcours van NL, want er moet toch weer eens een wereldrecord in NL worden gevestigd?
    • Hardlopers achter de tralies; over ten onrechte bestrafte loopjongens, die aan hun conditie blijven werken voor het geval ze weer op vrije voeten komen
    • Goede tijden, slechte tijden – de running-version; over de pieken en dalen van een topsportersbestaan in NL
    • Vier voeten op 1 buik; dat wordt lastig………maar het zou wel leuk zijn!

    Tot woensdag en neem je camera vooral mee, want steeds vaker begint een TV-carriere op You-Tube..

    Robbert

  • Blog Robbert: Emotionele hoogte-en dieptepunten

    Blog Robbert: Emotionele hoogte-en dieptepunten

    [avatar user=”Robbert” size=”thumbnail” align=”left” /]

    Afgelopen zondag was het de dag van de Marathon Hoorn, alweer de 11-de editie en wat voor 1!
    Als je daar aan de start staat dan weet je bij voorbaat: dit wordt een mooie dag…, een dag ook met veel (emotionele) hoogte-, maar ook dieptepunten. Want wat gaat er allemaal door je heen?
    Een kleine opsomming van de leuke (plus) en minder leuke (min) kanten van een dagje 10 kilometer-rollercoaster, voor, tijdens en na de wedstrijd…..:

    + eindelijk weer eens een ‘echte’ wedstrijd in een prachtig shirt, door Art Senta gesponsord;
    _ er wordt iets van je verwacht, bijvoorbeeld de snelste tijd van het seizoen….;

    + je moet vroeg naar bed de dag (en) voorafgaand aan de grote dag, best lekker
    _ het werk en het gezinsleven gaan ‘gewoon’ door, die houden daar geen rekening mee;

    + de kinderen blijven op de dag zelf alleen thuis achter, die kunnen iets gaan doen zonder dat papa/mama hen op de vingers kijkt
    _ doe je daar nu wel goed aan? ze zouden ook mee kunnen doen bijvoorbeeld?;

    + de starttijd (12.45 uur), je hoeft de wekker niet te zetten
    _ hoe warm wordt het eigenlijk, als het maar niet opeens 30 graden boven nul is tegen de tijd dat je moet gaan lopen;

    + het startschot van het kanon is overweldigend, zorgt voor een extra adrenalinekick in de eerste meters
    _ je weet dat die knal komt, maar je schrikt toch en vergeet je eigen sporthorloge in te schakelen;

    + alle loopmaatjes die je kent doen mee (of ze zitten in de organisatie), je komt alleen maar bekenden tegen
    _ met al die bekenden een praatje maken is wel erg vermoeiend (vooraf is leuk, tijdens is moeilijk, achteraf is er geen tijd, want papa moet ook nog even een avonddienst draaien op z’n werk);

    + er is voldoende tijd om ruim van te voren rustig het startvak op te zoeken
    _ maar vlak voor je begint nog even plassen is ook wel lekker ….;

    + enkele minuten warm lopen is voor elke hardloper normaal, daar word je mee groot gebracht;
    _ maar je wilt niet overdreven veel energie steken in de warming-up, andere lopers (concurrenten) doen het vandaag waarschijnlijk vanwege de vrij hoge temperatuur (ook) niet…..;

    + onderweg heb je in de gaten wie er goed en wie er minder goed loopt vandaag
    _ je eigen prestatie is tijdens het lopen nooit voldoende, want er lopen altijd hardlopers voor je die toch echt ingehaald zouden moeten worden;

    + het publiek zorgt voor kippenvel bij de diverse passages (waterposten, DJ op de dijk, keerpunt, doorkomst bij hotel De Magneet (Kleine Oost) en aankomst Grote/Kleine Noord); geweldig!
    _ je wordt continu geprikkeld om (nog) harder te gaan lopen; dat lukt op km 8 (van de 10) niet meer, stoppen is uit den boze, de dood of de gladiolen, dan maar pijn lijden en zo snel als mogelijk finishen;

    + na de streep keer je terug op aarde, je kunt weer gewoon gaan ademhalen, drinken en uitzweten (een goed getrainde atleet is er na twee minuten weer enigszins bovenop)
    _ de rest van de dag heb je een geweldige dorst, meestal geen honger; is het normaal dat je de hele nacht ligt te zweten in bed?

    + ook je partner komt al vrij snel na jou over de streep, geen kwetsuren of andere ongemakken, dat gun je niemand
    _ heb je toch nog aardig wat in moeten leveren in die laatste kilometers;

    + al snel verschijnen er foto’s, tijden, reacties etc op de social media; het nagenieten kan beginnen
    _ de volgende wedstrijd, wanneer is die? Nog even niet aan denken….;

    Je moet hiervan minstens een week bijkomen, a.s. woensdag even geen Wijkenlopen

    Voor wie wel gaat: succes en veel plezier! – Robbert

    Foto: Dusso Janladde

  • Blog Robbert: Je wordt ouder papa

    Blog Robbert: Je wordt ouder papa

    [avatar user=”Robbert” size=”thumbnail” align=”left” /]

    De week na een triathlon-wedstrijdje loop ik een beetje ‘op m’n tandvlees’. Maandag heb ik bijvoorbeeld helemaal niks gedaan (op sportief gebied dan), dinsdag had ik wel tijd/zin in een lekker ontspannen ritje van een km of 30 op de racefiets. Om dat meteen alweer een training te noemen, dat gaat te ver….Dan is het toch al snel weer woensdag (Wijkenloopdag dus), maar wat wil het geval:

    De begeleiders van m’n zoontje van 12, die op voetbal zit, hadden ook op woensdag een wedstrijdje van de jongens tegen de ouders ingelast; als afsluiting van het seizoen. Hartstikke leuk initiatief en om 17.30 uur 2x twintig minuutjes voetballen tegen die rakkers, dat moet kunnen toch?. En daarna lekker naar het Julianapark voor de derde in de serie van 8 Wijkenlopen. Kon allemaal net.

    Zo gezegd , zo gedaan

    Na het voetballen, hup de auto in en in 1 ruk door naar Hoorn. Een rondje indribbelen met m’n loopmaatje en starten maar!

    Na 4 km echter, bleken de beenspieren hele andere plannen te hebben dan de hersencellen in het brein. Op alle mogelijke plekken begonnen allerlei vezels fel te protesteren tegen de zoveelste inspanning van die avond. Er zat een km later niets anders op: linksaf bij de tweede doorkomst m.a.w. stoppen, douchen, klaar!

    Over het ouder worden wordt nimmer gesproken

    Even voel je je dan een soort van ‘loser’. Zodra je een aantal andere lopers ook uitgeblust bij de finish aantreft, is dat gevoel snel weg. Het wordt tijdens de analyse ook met elkaar besproken; waarom ben jij eigenlijk gestopt? De een heeft net een griepje achter de rug, de ander moet de volgende dag zaalvoetballen etc. Over het ouder worden wordt nimmer gesproken, maar ergens in het achterhoofd, stel je jezelf toch wel eens de vraag: Zou dit verschijnsel iets met leeftijd te maken kunnen hebben?

    Op de terugweg luister ik in de auto nog even rustig naar de radio en wat wordt er op Radio 2 gedraaid? Peter Koelewijn met die ene hit…………

    Tot woensdag!

  • Blog van Robbert: Hellup – My-Laps Chip is onmisbaar

    Blog van Robbert: Hellup – My-Laps Chip is onmisbaar

    [avatar user=”Robbert” size=”thumbnail” align=”left”/]

    Blog van Robbert week 21 : Hellup – My-Laps Chip is onmisbaar in 2015

    Elektronische tijdwaarneming is tegenwoordig de normaalste zaak van de wereld. De organisatie legt een mat dwars over de finish-straat neer. Iedereen die hardloopt laat je een chip om de enkel dragen. En de computer doet de rest. Zou je zeggen….

    Afgelopen zondag was ik deelnemer bij de achtste triathlon van Ter Aar. Een wedstrijd op de NTB-kalender (NTB is de triathlonbond van Nederland), die al voor de 27-ste keer werd georganiseerd. De organisatie was tot in de puntjes geregeld, ontvangst, inschrijving, parc fermee, juryleden, speaker, afzetten van het parcours, verkeersregelaars op lastige kruisingen, baantjes tellers, noem maar op

    Er werd echter niet gebruik gemaakt van de My-Laps Chip of een variant daarvan. De (arme) vrijwilligers bij de streep/ finish stonden alle 280 deelnemers die binnen kwamen met de hand te klokken en te registreren. Er stond wel een laptopje op de tafel van de wedstrijdleiding, dat dan weer wel…

    Ik ’s avonds vol verwachting gekeken op de website van de triathlon-vereniging van Ter Aar, op zoek naar de uitslagen; maar je raad het al, geen uitslagen van die dag.

    Sindsdien zit ik mezelf te verbijten, wat was nou m’n eindtijd? Hoeveelste was ik in het klassement van de heren 45+, Had ik nou maar de moeite genomen om zelf met een horloge (inclusief stopwatch) om te starten (en te klokken), Had ik toch een Garmin Tactix moeten vragen voor m’n verjaardag?

    Nu wordt het een kwestie van geduldig afwachten en hopen dat de uitslagen z.s.m. op de website verschijnen….

    Tot woensdag en vergeet je sporthorloge niet!

  • Blog van Robbert: Trainingsvakantie

    Blog van Robbert: Trainingsvakantie

    De meeste deelnemers aan de Wijkenlopen hebben hun eerste deel er inmiddels op zitten, ik was echter met vakantie afgelopen week. Lekker met de kinderen, die inmiddels 12 en 14 zijn een weekje naar Drenthe!

    En het weer zat aardig mee deze reis, zo konden we de eerste volle dag met onze eigen meegenomen fietsen naar Elsloo rijden (en weer terug).

    De volgende dag was het 4 mei, niet echt een dag om de ‘bloemetjes buiten te zetten’, zal ik maar zeggen. Een beetje op de bank hangen in de bungalow, is ook wel eens fijn. Ik besloot echter aan het eind van de middag toch nog maar even de racefiets uit te testen, een rondje van 35 km afgeraffeld in de regio.

    Pap, wil je morgen met me hardlopen? Nou, dan doe je dat!

    De volgende dag vroeg op voor een trimloopje met m’n dochter, die had het dag ervoor al gevraagd: Pap, wil je morgen met me hardlopen? Nou, dan doe je dat!

    ’s Middags met het hele gezin naar de (Bevrijdingsmarkt)markt, want daar ontkom je niet aan in NL op 5 mei.

    Woensdag moesten we dan maar eens naar Dwingeloo (op de fiets natuurlijk), een cappuccinootje halen bij de beste bakker van het dorp en met een grote omweg weer terug, ’t Is tenslotte zo mooi daar in het oosten van het land, dan wil je d’r ook wat van zien, als je d’r toch bent….

    Donderdag hadden we een reservering gedaan bij het Outdoor Klimpark in Grolloo; echt leuk om te doen, 2 uur lang klimmen, klauteren, abseilen, tokkelen en tussendoor onze eigen gemaakte boterhammetjes op eten. ’s Middags nog maar een keer op de racefiets een rondje Doldersum, Vledder, Wanneperveen, Diever. Even tijd voor mezelf ingelast.

    En vrijdag was het tijd voor het huren van een stel mountainbikes/ ATB – beetje crossen door de bossen. Ook weer een halve dag mee zoet geweest. Ik had zoveel adrenaline in m’n lijf dat ik de dag afsloot met een duurloopje op tempo.

    En zaterdag tenslotte inpakken en weg wezen!

    Vakantie? Het leek verdorie wel een trainingskamp….

    Tot woensdag

    Robbert

     

  • Blog van Robbert: Hoornse Wijkenlopen Editie 2015

    Blog van Robbert: Hoornse Wijkenlopen Editie 2015

    Blog van Robbert: Hoornse Wijkenlopen Editie 2015

    Jaarlijks terugkerend op de hardloop-agenda; De Hoornse Wijkenlopen Editie 2015 – door Robbert van Meulem

    Sinds april 2007 ben ik, Robbert van Meulem, lid van Loopgroep Hoorn. Doorgestroomd vanuit de triathlon-sport, was ik destijds op zoek naar de juiste prikkel om het hardlopen op een, voor mij persoonlijk, aanvaardbaar niveau te onderhouden. En dat kon – en kan nog steeds – bij de Loopgroep en door o.a. deel te nemen aan de Hoornse Wijkenlopen

    Tsjonge jonge jong, wat vliegt de tijd. Het lijkt nog maar zo kort geleden dat ik de eerste blog schreef op verzoek van Alex Gitzels (razende reporter van OnsWestfriesland). Inmiddels is dat dus een jaar geleden…
    ’t Is ook goed nieuws want: ik ben weer van de partij bij de wekelijkse rondjes op de woensdagavond in Hoorn!

    Uniek is echter het feit dat ik nu al weet dat ik de eerste omloop op woensdag 06 mei a.s. zal missen. De kinderen hebben dan lekker een weekje mei-vakantie en dat wordt traditioneel gevierd met een verblijf in Diever, dus voor mij geen rondje(s) Kersenboogerd…..

    Niet getreurd, de overige omloopjes in achtereenvolgens Risdam Noord (HSV Sport), Julianapark (vv Hollandia), Blauwe Berg (av Hollandia), Grote Waal (kanovereniging), Risdam Zuid (Vredehof), Zwaag (vv Westfriezen) en Hoorn Noord (HRTC) zal ik er ‘gewoon’ staan.

    We hebben het nog even niet over (loop-)tijden. Inschrijven is prioriteit nummer 1. En zeg nou zelf: Waar kun je nog aan 8 goed georganiseerde wedstrijden meedoen voor de prijs van € 25,-?

    Hulde bij voorbaat aan Sportopbouwwerk Hoorn! Let’s run!

    Groet Robbert

  • Blog van Robbert: Achilleshiel

    Blog van Robbert: Achilleshiel

    Blog van Robbert: Achilleshiel

    Het enige zwakke punt van Achilles was zijn hiel. Een zwakke plek of teer punt noemt men een achilleshiel of achillespees

    Pijntjes, wie kent ze niet?

    Spierpijn, omdat je hard (soms misschien te hard) hebt getraind.

    Hoofdpijn, na afloop van een flinke duurloop, omdat je waarschijnlijk te weinig hebt gedronken onderweg of na afloop van je geleverde inspanning

    Pijn in de lies omdat je iets te fanatiek bent geweest met rekken en strekken, je wilt je immers niet als ‘stijve hark’ profileren als er gezamenlijk wat gestretcht wordt tijdens de woensdag-avond-training…

    No gain, no pain.  Pijn is fijn

    Competitieve sporters hebben trouwens geen hogere pijngrens , maar wel een hogere pijntolerantie

    Met andere woorden: elke zichzelf respecterende hardloper weet: na een x-aantal kilometers gaat het niet vanzelf meer, en moet je dus pijn lijden om achteraf te kunnen zeggen dat je het ‘goed ‘ hebt gedaan.

    Maar afgelopen woensdag kwam het eigenlijk wel heel goed uit dat er een bezoekje aan het Sport Medisch Adviescentrum stond gepland op de donderdag-middag er na. Ondergetekende heeft sinds een paar weken last van z’n achilles, de rechter in dit geval. Links doet ‘ie het nog prima. De keuringsarts was echter meedogenloos:

    Rustig aan doen, 3 maanden lang!

    En bovendien: oefeningen doen, 2x daags (’s ochtends en ’s avonds) 45 x herhalen. Au! Over pijn gesproken

    Loop ze!

    Groet Robbert

  • Blog van Robbert: Een tattoo is hot / Part 7

    Blog van Robbert: Een tattoo is hot / Part 7

    Blog van Robbert: Een tattoo is hot / Part 7

    Zo tijdens het WK-voetbal in Brazilie wordt maar weer eens duidelijk hoe het uiterlijk een rol speelt in onze samenleving; bijna iedere welverdienende profvoetballer loopt met 1 of meerdere tattoo’s op z’n lijf over de velden.

    Wat moet je daar nou van vinden? ‘Thumbs up’ zou je zeggen, maar is dat nou echt nodig……..
    In het loopwereldje lijkt de trend namelijk nog echt door te zijn gebroken. En er lopen toch ook heel wat hardlopers op onze aardkloot rond! De meesten daarvan (nog) gewoon zonder tattoo.

    Ja/ Nee ‘trendsetting’ ben ik ook niet echt, ik heb er geen …

    Afgelopen woensdag-avond hoorde ik er ook al niet bij, of misschien toch wel: ik was namelijk niet bij de Wijkenlopen in Hoorn en niet (voor de buis met veel vrienden en nog meer bier) bij de 2-de WK Poule-wedstrijd van het Nederlands elftal tegen Australie, maar bij de Triathlon Langedijk. Het leven bestaat immers uit het maken van keuzes nietwaar?

    ik loop (soms best hard), dus ik besta!

    Zonder tattoo gestart op de achtste – 500 meter zwemmen, 20 km fietsen en 5 km lopen – en het liefst zo snel mogelijk. Eigenlijk best wel een bijzondere/ revolutionaire avond bleek reeds tijdens het fietsonderdeel (rond de klok van 19.30 uur werd duidelijk dat ‘we’ ons geplaatst hadden!). Nog ff door fietsen en daarna de 5 km afraffelen met op het hoofd m’n speciale oranje gekleurde NOC/NSF cap. ’t Is zien en gezien worden he!

    In 1 uur en 17 minuten kwam ik met die (best wel ‘opvallende’) cap glimlachend over de streep. Ik heb gewoon geen tattoo en ben eenvoudigweg niet ‘hot’, maar ik loop (soms best hard), dus ik besta!

    Loop ze!

    Groet Robbert

  • Blog Robbert: Een ‘haas’ missen is nooit leuk’

    Blog Robbert: Een ‘haas’ missen is nooit leuk’

    Blog Robbert: Een ‘haas’ missen is nooit leuk’

    Jongstleden woensdag was een speciale editie en weet u waarom? Ik miste mijn ‘haas’ Alex, ja inderdaad, Alex Gitzels, de razende reporter van #wijkenlopen.nl en onswestfriesland.nl

    De vorige 5 edities van dit jaar liep hij steevast een paar tellen voor me, maar nu was hij er niet… En dan voel je de onzekerheid als het ware in je benen schieten; Zit ik nog wel op ‘schema’?, want normaal gesproken laat je dat toch een beetje afhangen van de overige deelnemers bij je in de buurt, maar toch vooral van Alex!

    Alle hens aan dek, wie kan de rol van haas overnemen?

    Is het Monique? Nee, die loopt even 1 rondje met haar dochter en ik wil er vanavond toch echt 4 ‘volle bak’ gaan

    Is het Olaf? Nee, die is net terug van een blessure en zei vlak voor de start dat ‘ie rustig aan zou doen

    Is het Cor? Ja misschien wel, want die haalde me vorige week in de laatste 100 meter nog net ff in, daar heb ik nog een appeltje mee te schillen, maar Cor is deze week nergens te bekennen (heeft ‘ie z’n dag niet?)

    Is het Remco? Nou. Misschien wel, hij loopt weliswaar iedere week een beetje sneller, maar dat is toch stiekem ook mijn doel….. Ook hij is echter niet binnen mijn gezichtsveld te herkennen

    Dan valt mijn oog op Rob! Ja, dat is ‘m, de haas voor vanavond! De man met de kromste benen van Hoorn en altijd herkenbaar aan z’n felgele cap. Rob weet van niets, maar ik kan weer verder, gelukkig, ik heb een prima alternatief in Rob, mijn redder in nood….

    Inmiddels zit ik door al dat gepieker in de laatste ronde en loop op m’n tandvlees achter hem aan.

    Eindtijd: 46.07 een seizoensrecord, yeah!

     

    Loop ze!

    Groet Robbert

  • Blog Robbert: Het grote genieten in de Grote Waal

    Blog Robbert: Het grote genieten in de Grote Waal

    Blog Robbert: Het grote genieten in de Grote Waal

    (Sinds april 2007 ben ik, Robbert van Meulem, lid van Loopgroep Hoorn. Doorgestroomd vanuit de triathlon-sport, was ik destijds op zoek naar de juiste prikkel om het hardlopen op een, voor mij persoonlijk, aanvaardbaar niveau te onderhouden. En dat kon – en kan nog steeds – bij de Loopgroep en door o.a. deelname aan de Hoornse Wijkenlopen)

    Nee, je gaat het niet over de regen hebben!

    Nee

    Dus jij vond het afgelopen woensdag lekker loopweer?

    Ja

    En alle ‘bekenden’ waren er ook gewoon weer bij?

    Ja

    Heb je nog iemand gesproken dan?

    Nee

    Dus er doen een paar honderd mensen mee en je hebt niemand gesproken?

    Nee, hardlopen is genieten, dat weet je toch, daar heb ik niemand anders voor/bij nodig! En soms is dat heerlijk …..weltrusten……

     

    (Bron: het ‘thuisfront’ ,zo maar wat vragen die je bij thuiskomst naar je hoofd geslingerd krijgt)

    Groet Robbert